Motor rijden, zo heerlijk. Of niet?

Vakantie
Motorrijden kan heerlijk zijn. Dat weet ik uit ervaring. Ik ben een type dat liever rustig rijdt, soms een handje op de tank en genieten van de omgeving. Wind in de haren is voor mij uit tweeërlei oogpunt geen optie. Mijn kale schedel en de helm. Geen snelle bochten en een knietje op de grond, daar heb ik ook helemaal niet de skills en de motor voor. En als je dan in Tirol op vakantie bent, zoals ik ben geweest, dan is het net of iedereen motor rijdt. Ongelooflijk hoeveel motoren daar genieten van de fraaie bochten, (vaak) brede wegen, weidse uitzichten en de talloze plekken om even uit te rusten. Ongelooflijk ook wat je allemaal ziet als je, zoals ik, met een auto tussen die motoren rijdt. En er is een groot verschil tussen het gedrag van de rijders die Tirol nog gaan verkennen, en de ‘ervaren toerders’ die weer terugkeren naar huis. In de ‘Tiroler Nachrichten’ las ik ook over de Oostenrijkse ongevals statistieken. Oostenrijk is 1,5 keer zo onveilig als Nederland. Afgemeten aan het aantal voertuigkilometers. En… één op de drie verkeersdoden is een motorrijder. Ik heb gezien waarom.

Groot verschil.
De rijen motorrijders die hun vakantie gaan beginnen, voegen zich nog makkelijk in het overige verkeer. De rust is er kennelijk nog om relaxed met de verkeersstroom mee te rijden. Soms, als het echt kan, een inhaalmanoeuvre. Hele groepen die bepakt en gezakt een heerlijke trektocht gaan beginnen. Kennelijk gebeurt er iets gedurende die tocht. Want het motorverkeer dat weer naar huis gaat ziet er heel anders uit. Inhalen ook net voor de bocht, tussen twee auto’s door over de middenstreep, hard moeten remmen, duwen, net wel en dus ook net niet, op de verkeerde weghelft uitkomen, narrow escapes, halsbrekende toeren, spiegeltje er af, gassen en ook camera’s op de helm. Daarover verderop meer.

Volwassen pubers.
Mijns inziens ontstaat in een groep een soort druk om te presteren. Je vrienden laten zien hoe je de machine beheerst en welk risico je durft te nemen. Pubergedrag voor volwassenen. Het besturen van de motor en de verbinding met je vrienden, is kennelijk op invloed op de hormoonhuishouding. We zijn, ondanks volwassen leeftijd, niet in staat om de risico’s goed te blijven inschatten en belangrijker te beheersen. De ervaring dat het al de hele vakantie is goed gegaan, zal zeker een rol spelen. Speels (met de nadruk op speels) gemak komt in de plaats voor routine. Het lijkt me een nachtmerrie voor de plaatselijke autoriteiten om te moeten vechten tegen de bierkaai.

Te laat.
En dan de onboard- of helmcamera. Ook in ons land een fenomeen aan het worden. Ik heb ze gezien. De motards die in het hotel hun rit nog eens nakijken. Lekker met een frisdrank of koffie. (Drank op de motor is in het wereldje not done, dat dan weer wel). Lijkt me een leuke hobby, behalve als je de camera gebruikt voor het vastleggen van je 'stunts' of erger nog je eigen ongeval of die van je vriend. Zoals onlangs hier in Limburg een motorrijder zijn eigen dodelijk ongeval had gefilmd. Youtube staat vol met ongelukkige motorrijders. De opinie is nu dat deze camera's gevaarlijk gedrag in de hand werken. Kan kloppen, maar het bracht ons ook op het idee, dat iedere motor en ook auto een camera aan boord zou moeten hebben. Daarmee krijgen we een exact een beeld van de toedracht van een eventueel ongeval. En daar leren we weer van. En dat is wat we als ROVL willen. Het in kaart brengen van narrow escapes is belangrijker dan het registreren van de ongevallen. Want dan zijn we dus te laat. Ik zie de slogan al staan: deze camera is mede mogelijk gemaakt door verzekeringsmaatschappij X.